Ni nak cita sikit. Hari ada lagi orang dok bisik-bisik tak baca bismillah! Dia cakap yang saya ni bajet orang jahat! ... Memang korang je yang baik. Probably because I'm not a person who love to smile... Kot la..
Sebab bila saya sorang-sorang memang muka ketat. Tak tahu kenapa. Memang automatically cegituh. Lagi pun memang most of the time saya sorang-sorang. Sebab.... Tah la.. Tak ramai nak kawan dengan saya kot... Ahaha.. Entah lah. But I love to be alone. And I, my self hate my muka ketat. Memang agak hodoh ar.... I randomly ask my friend how is my face when I'm reading a book. They said macam singa baca buku. Tak tahu kenapa, memang tak sedar pun.
But I warm hearted apa... Some times cold mannered juga la....but I'm not a bad person. I haven't muder a person. I haven't kidnape a child... Just because I don't have smiley face, korang label saya as bad person? Common ah..... Old-fashioned ah.. Narrow minded. Otak sempit. Habis tuh, kalau abang-abang askar tuh? Muka sikit punya iras dengan rimau kebulur! Depa tuh jahat ka? Kalau ya, kenapa berjuang untuk negara? Apadaaaaahhh.....
Moral of the story, jangan menilai dari rupa. Yang berkilat tu tak semestinya permata. Plastik kena cahaya berkilat juga. Yang berkarat tu tak semestinya tak bernilai. So, open your mind. Look through a wide sight.
No comments:
Post a Comment